Τραπέζι

. . . .

“Πράγματα
του παρελθόντος
μου” εκεί

Απλωμένα
πάνω σ’ ένα
τραπέζι

Βαρεμένα με
μια ιστορία

Ανάμεσα σε
τόσα άλλα
ταλαιπωρημένα

“Παρελθόντα” …

Ξεχασμένη
Αδύναμη
Ξεπερασμένη
αίγλη

Αμφισβητήσιμη

Αναζητώντας

νέο
δότη ιστορίας

Ξεχασμένη
Αδύναμη
Ξεπερασμένη
ελκυστικότητα

“Αντι-κείμενα” για
περι-συλλογή από

νέο
θαυμαστή ;
καταναλωτή …
ταλαι-πωρητή !

Ένα
τραπέζι στρωμένο
με ξεθωριασμένα
παρα-μύθια

-είναι μήπως
έτσι των ανθρώπων
η α-λήθεια ;

Ένα τραπέζι
όπου
η αγαθοεργία
προωθεί την
προσφορά
περι-ουσίας

Πόσο
εύ-πορη
είμαι ‘γώ με τά
“αγαθά” του
“τ ό τ ε”

σκόρπια
σαν ακρωτηριασμένα
μέλη ενός σώματος
να ψάχνουν σωτηρία …

Μήπως δεν έπρεπε
να τα λέμε “αγαθά” ; …
Mήπως έπρεπε
να τα λέμε
“κηλιδωμένα” ;

Μήπως δεν έπρεπε
να τα αμολούμε
στα ανοικτά ;
Μήπως έπρεπε
να τα κουβαλούμε
κλειδωμένα ;

Tο “άσπιλο”
τι να είναι άραγε ;

Υπάρχει
η αντί-ληψη της
λέξης

Να υπάρχει και
η “αίσθηση” ;

Είναι
δυνατή μια
τέτοια  ο ν τ ό τ η τ α
σε αυτό το
επίπεδο
μορφής ζωής ;

– Το “θέλω” κηλιδώνει

Είτε επειδή
παρα-μένει
δια-καή

Είτε από την
εκ-πλήρωση

Ποιο είναι πιο τραγικό ;

– Η επίγνωση
ό,τι
το “θέλω” δεν
απο-φεύγεται

… !!! … !!! … !!! …

Ποια είναι η ευ-λογία ;

– Των “θέλω”
η δυνατότητα
επι-λογής

. . . .

^ 2007, Ὀκτωμβρίου 10

Διαφήμιση