σ τ ρ ι γ γ λ ι ά

… .

. …

θέλω να φωνάξω
και κραυγή να μην βγει

επειδή, ο ήχος που είναι να παράξω
θα είναι μια σιγή

εκκοφαντική
που ίσως διώξει τα πουλιά

και κάνει τα φύλλα να πέσουν

και όλα αυτά που μου αρέσουν
να νεκρώσουν

εκείνη τη στιγμή

το “ζω”

πώς το ζω ;

τί εξ-ήγηση δίνω

τί νερό πίνω

σ’ αυτό το … “τα πάντα ρει” …

το ταξίδι τελικά
δεν είναι για να φτάσω
“κάπου”

αν ήτανε να ξέρω που θα κατα-λήξω
δεν θα ήτανε … “ταξίδι”

γύρω
δεν θα΄”έβλεπα”
όλα θα τα κοιτούσα
χωρίς δι-εργασία

και αυτό
το ξέρω καλά
δεν έχει “ουσία”

είμαι μια γυναίκα ερωτική

και δι-αισθάνομαι

η στριγγλιά της σιγής μου
πλησιά-ζει

. …
… .

^ 2008, Μαΐου 3η