ἀν~από~λυτό

. . .

δεν μπορεί, ερωτώ …

(κοινή θνητή είμαι και δεν το καταλαβαίνω)

… να περάσει έστω και ένας μήνας

χωρίς ΚΑΙ τη σωματική δοκιμασία ;

ναι, έχω επί-γνωση

όλα συν-βαίνουν για κάποιο λόγο

θα μάθω ν’ αγκαλιάζω τον πόνο

και να γίνομαι καλύτερη ;

πόσα έχει μια ύπαρξη να μαθαίνει ;

μέχρι “να φύγει”, αυτό δεν κάνει ;

και όσο περισσότερο δίνεσαι στη “μάθηση”

τόσο περισσότερο “μάθημα” επέρχεται

και προχωρείς

και προχωρείς

και προ-χωρείς …

. . .

 

^ 2008, Μαΐου 14

Διαφήμιση