ξε~φοῦσκωτο

. .
.

 

να σχολνώ απ’ τη δουλειά
και σε μπαράκι να μπαίνω
μέσα σε κόσμο να βρεθώ
(όχι για να χαθώ, αντί-θετα)
παρέα για να κάνω
δεν είναι αυτό
έτσι ;

πάλι σ’ ένα κενό
που πώς να συν-πληρώσει
το “γεμάτο”
το “κατάδικό” μου
ν’ αδειάσω άλλο
με ποιο σκοπό

να γράφω

ποια κατεύθυνση
να χαρακώσει
ποιο κορμί
πέρα απ’ το δικό μου
που δεν το ζω

“να ζήσει”
απ’ το χέρι
μ ο υ
να νιώσει

ζ ω ή
ν’ ανα-στηθεί
την “ο μ ο ρ φ ιά”
επι-τέλους

να βιώσει

το “θέλω”

το τολμώ
να πει
ν’ απο-δώσει
απ’ το “είναι” του

σ’ ένα ταξίδι

ΣΤΟ “ταξίδι”

πόσοι
οδηγούν
να οδηγούνται
και στο Σύμπαν
τον έλεγχο ν’ αφήσουν

να σώσει … τη  ψ υ χ ή  … !

 

.
. .

 

^ 7η Απριλίου, 2008, 12:54 π.μ.

Διαφήμιση