{Μ}Ορφικό ἀντάμωμα

… … : …
 
.
 
στο νερό που πλένεσαι
 
νά ‘μουνα οἱ στάλες
 
.
 
τα μαλιά και το κορμί Σου
 
νά ‘λουζα
 
να πολλαπλασιαζόμουνα
 
να γίνουμουν και ἂλλες
 
.
 
ποτέ να μην ἐστέγνωνα
 
πάνω Σου να φυλοῦσα
 
.
 
του δέρματος Σου τη δροσιά
 
μ’ ἂστρα ὑγρά
 
να το κρατοῦσα
 
.
 
κι ἀν εἶν’ ἒρωτας αὐτό που νιῶθω
 
Ἐσέ να μη Σε μέλει
 
ὂπως και να ‘ν οἱ λέξεις που θέλουν να “ὀρίΖουν”
 
“αὐτό” ποτέ δεν δύνανται να “το” περι~ὀρίσουν
 
.
 
ποια ἡ σημασία “λέξη” να βρῶ να Σου την τραγουδῆσω
 
ὂλο “αὐτό” σκόνη γίνεται
 
ὑψηλά στα οὐράνια ἐκρήγνεται
 
μες του ΣύνΠΑΝτῶς την ἀγκαλιά να “το” τοπο~θετῆσω
 
.
 
για νά ‘χει χῶρο να ἀπλώνεται
 
Φῶς Μου
 
και να μοιρά~ΖΕΙ
 
.
 
ἀπό ψηλά … ἀστερισμοῦς
 
κι ὂταν θε να πέφτει να τ’ ἀκοῦς
 
ἒξω ἐντός … μες στη βροχῆ “του”
 
ξανά
 
ὂλο τον κόσμο
 
ὡς θησαυρό
 
να τον κοιτά~Ζει
 
.
 
ἒπειδῆ … ΕΙΣΑΙ … Σύ
 
το ἂρωμα
 
που του ταιρι~ά~ΖΕΙ
 
.
 
.
 

Fontana Amorosa
Fontana Amorosa