Ὁ Μύθος του Κατακλυσμοῦ, #02

.

Σε ὂλες τις φυλές ἀνά την ὑφήλιο, με κάποιο τρόπο
διατηρεῖται στην προφορικῆ παράδοση, “ὁ μύθος”
του Κατακλυσμοῦ.

Δηλαδῆ, ἡ διάδοση πως
για μια “χρονο~χωρικῆ” περίοδο
ἐπῆλθε στη γῆ, κατάβαση ὑδάτων.

Συγκεκριμένα, στην Ἐλληνόφωνη παράδοση, πριν
λίγες μόνο μέρες γιορτάσαμε του “Ἀγίου Πνεύματος”.

Σε κάποια μέρη της Μεσογείου, τέτοια γιορτῆ
στα μέσα του Ἰουνίου, την ὀνομάζουν οἱ ἂνθρωποι,
“του Κατακλυσμοῦ”.

Ἒτσι παρακολουθοῦμε και στη μυθο~λογία
του Ἐλληνικοῦ χῶρου, στη πτῶση του Φαέθονος
και τη λαίλαπα που ἐπι~φέρει αὐτῆ του ἡ πτῶση,
τις ἀδελφές του, τις Ἡλιάδες, να τον “κλαῖνε”
για ἒνα μεγάλο διάστημα.

.
Μέσα σ’ αὐτόν τον “ἀπλό” λοιπόν “μύθο”,

περι~διαβα~ζουμε τις ὀλέθριες ἐπι~πτῶσεις

της ἒπαρσης, τον ἀφανισμό ἑνός, με ἀλαζονικῆ

ἀνδρο~πρέπεια, πεπαλαιωμένου κόσμου

και,

με ὁδύνη και θλίψη {ρῆμα:θλίβω} μεσολαβεῖ

σε κάθαρση για ἰσορροπία, καταιγiστική ῥοή

ἐνεργειακῆς Θηλυτότητας για την ἀνα~πλήρωση

και δημιουργία καινῆς σύν~θεσις κόσμου.

.

Jun 29, 2016 10:21 PM

.